FATAL


 
 
                  Pontevedra, ao 5 de outubro de 1013.
 
 
 
     FATAL
 
Marchouse, sen pena nin gloria,
 
Marchouse coa testa erguida
 
e o pensamento claro.
 
Marchouse por obriga.
 
Marchouse pola la boura ineficaz.
 
Marcho se de cara a outros portos,
 
Portos no que atopar o sosego,
 
dunha travesía lenta e segura.
 
Dicían que era doado a palabra senlleira.
 
Dicían que dicían algo máis nada dicían.
 
O campo estaba ermo
 
as miradas confusas e as preguntas
 
non tiñan respostas axeitadas.
 
O movemento mecánico
 
ou a constante robótica,
 
fixo a xuntanza entre amigos
 
carente de capacidade reflexiva
 
e crítica tamén. Non se fixo
 
o que había que facer,
 
provocando desercións
 
do campo da liberdade.
 
Son libre para estar libre,
 
e nunca perderei a condición
 
propia de cidadán amante
 
de todo o que non este xa preso.
 
Que maior torpeza, que
 
o atrevemento, invadido
 
incompetente mente,
 
do que non sé é competente.
 
Que nefasta acción é despedir
 
ao que sofre, a súa propia
 
incomprensión e a dos  demais.
 
Berros dabondo e marcha xa.
 
Non podo soportar as condutas
 
prepotentes e os berros insoportables.
 
A vida non é como eu
 
quixera que fora,
 
e cada un ocupa o lugar
 
que non lle corresmponde,
 
fáltando ás elemntales leis es
 
do res peto humano.
 
Por iso, marchouse
 
sen pena nin gloria
 
do lugar que el axudou
 
a erguer con esperanza máxima,
 
con gozo constante
 
a costa de moitas horas,
 
e por iso marchouse
 
mirando e observando
 
os feitos desfeitos.
 
 
 
                Míguel.
 

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s