PACO DE LUCIA, DESCANSA POR SEMPRE


  1. olá, olá, primo que estejas bem, um abraço
  2. Pontevedra, ao 27 de Fefreiro de 2014.
    As guitarras choran
    con bágoas frías,
    fría está as bágoas
    da miña facaina. Romperon as guitarras
    de todo Huevo Mundo
    coma sinal dorosa
    pola morte do Maestro.
    As cordas partidas
    os mastros rotos,
    a mitada fixa
    nos ollos mollados.
    A súa vida esteira
    entregado ao arte
    constante de crear
    beleza cunha guitarra.
    Foísenos o Maestro
    fíacanos a súa lembraza
    e a súa forza poderosa.
    Miguel Dubois
  3. Pontevedra, ao 27 de Febreiro de 2014.
    Guitarra triste,
    triste guitarra amada.
    Son de axóuxeres ledos
    son da chamada a tristura. O Maestro marchouse
    para non máis tocar a guitarra.
    Chora triste guitarriña
    dos meus amores,
    dos meus penares.
    Súa exactitude sonora,
    seus conxuntos maravillosos
    de cantigas ledas e tristres.
    Alxeciras, chora ao Maestro,
    Paco de Lucía.
    facía maravillas,
    coas puntas dos seus dedos
    enchía de beleza,
    a sonoridade e a arte.
    Andalucía, chora Andalucía,
    No nome de Paco de Lucía.
    Maestro alxicereño
    imos de botarte tanto de menos,
    Paco de Lucía.
    Hoxe as cantaoras e os cantaores
    choran a túa ausencia.
    Vaste xunguir con Camarón,
    Tí tocarás a túa guitarra,
    e Camarón da Illa ,
    será o cantaor perpetuo.
    Adeus, Maestro, Paco de Lucía,
    de seguro ímonos ver,
    sin saber cando.
    Miguel Dubois
    Me gusta ·  · Prom

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s