OLLOS FERMOSOS. ESTOUCHE MIRANDO.


Atlántico, ao 28 de maio de 2013

OLLOS FERMOSOS. ESTOUCHE  MIRANDO

Unha luz fonda e penetrante

Saía dos teus ollos lindos

Esferas do bon mirar.

focos móviles que abre

o mundo visual da fermosura.

Teus ollos íntegros miran

a delicada pena do necesitado.

Os teus ollos coa súa mirada fixa

atravesan o ar puro da sintonía perfecta.

Paxaros cantores miran os teus ollos redondos,

dous ollos que descubren o mundo enteiro

ao travesó da miradas diversas.

Cando miro luz fonda,

miro a vida enteira

e o placer do mirar intenso,

miro, miro e miro

e descubro os teus ollos fermosos

e a túa mirada interrogante

e, aínda, me pregunto

se me queres por deber

ou por amor completo.

A mirada dos teus ollos

pérdese polas puntas sinistras

dos piñeiros atlánticos,

máis cando miro aos teus ollos

acado unha tranquilidade total.

Quero mirarlos, por sempre.

Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s