PASA O TEMPO, O TEMPO PASA


                                                     Atlántico, ao 3 de outubro de 2011

Vou mirando como o tempo pasa,

As ecuencias das vidas singulares,

O alento e o desalento,

A verdade oculta,

Detrás dos cristais opacos,

As mentiras tendenciosas

Disfrazadas de medo penetrante.

E a pesar, de todo,

Todo paso, queimando o tempo transcurrido

Non sendo máis que un caho histórico vivido.

                    Miguel   Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s