SILENZO


Atlántico Aberto, ao 20 de Decembro de 2011

Vai sucumbindo o ano enteiro,
Remata o ano, que pocos días lles quedan.

Silenzo, calade que van morrendo
Os días do ano de dous mil e once.
Outo número anual do almanaque vivido,
Restan poucos días de existencia
Atá a número de dous mil e doce,
Subimos a escaleira numérica
De presa e non temops, parece,
Mirar para o Mundo Pasado
Por aquelo que nos fixo felix
E que non existe xa,
Mágoa maldita daquel tempo morto
Pasdo dos pasados,
Tempo dos silenzos agozachos
Tempom armónico que nunca volltará.

Silenzo, silenzo
Calade e calade,
Que os paxariños amarelos
Nonn cantaqn xa,
Na mañá chea de orballo.

Naceu un novo día,
Calade e silenzo
Que ven o día vestido de silenzo.

Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s