CUNCA BRANCA DE LEITE BRANCO


Atlántico, Ardásn ao 20 de Decembro de 2010

Cuca branca do leite branco,
Quentura constante
Afumega no Mar Branco
Branca tona do leite branco
Que as mans pequenas
Me aquece.

Cunca branca de leite branco,
Lume que sae do Mar Branco,
Mar de paz e sosego,
Quentura que me arrincas o frío constante.

Cunca branca de branca porcelana de leite branco,
Que os meus beizos estreitos apretan,
Entras pola miña gorxa aberta,
Atravesas a longura do meu esófago longo
E descansas no lugar sinalado.

Cunca branca de leito branco
A rente da lareira acesa,
Quéntame, coa túa cor branca.

Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s