UNHA MENTIDA BEN CONTADA


Atlántico, 14 de outubre de 2011

Todo queda en un pouco mási que nada,

Na simpleza das palabras absurtdas

Na teoría da verdade inexistente,

No abuso constante dun poder financiero,

Que debora os cartos de honrados traballadores,

Que, cotidianamente, acoden ao seu traballo

Gañado co suor da súa frente.

O poderoso síntese cun poder inmensurable

E non pode medir o poder miserente

Que toma coma seu e vai medrante

A perdida laboral dauquel

Que tódolos díasconsume o seu tempo

No seu lugar de obrigas constantes.

Desenganado acudo ao discurso de nada,

De nada para os demáis e todo para eles.

Miguel DuboisUNH

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s