INICIARME


Atlántico, 10 de outubro de 2011

Iniciarme có teu amor íntegro,

Iniciarme ao teu discurso tenro,

Acariñarme á dulzura do teu movemento soave,

Despertar a túa sensatez perpetua,

Insuflar os momenmtos ledoss,

Aqueles que nunca queremos que rematan.

Iniciarme na arte de amarche fondamento,

Sentir o latexo do teu cor móvil

Na supercie da miña pel espida.

Sentirme libre contigo,

Ao teu carón quente,

Afastado de inútiles desamores.

SEr contigos, dous seres que se aman

De que o mencer lene, aparece

Atá que o sol vermello, se deita.

Facer das noites fontes claros

Onde a cor negra e triste,

É inexistente.

Vivir de amor, para o amor,

Vivir xuntos, sempre,

No ben feito

No mal creado,

Na temporalidade do día enteiro

E nas notes de invernían

Cando as arbres dóbranse

Por mor da forza natural do vento forte.

Miguel

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s