NUNCA: NON!


Pontevedra, ao 10 de setembro de 2011.

O Neno dixo:
Ensíname Mestre,
Que non sei
O que ti, xa aprendeches

NUNCA: NON!

Anos de traballo constante,

Consecución de obxetivos demandados,

Traballo na aula, minuto a minuto,

Hora a hora,día a día, curso a curso.

Garda de recreo: atención constante.

Garda de recreo: ficar cós nenos lacazáns.

Esforzo e compromiso adequerido.

Actividades de recreo exterior,

Traslado de aula ambulante

A un Museo da Hestoria,

Ou a un parque zoolóxico.

Dunha vila achegada:

Posta en orde, precaución

Conta de nenos e nenas

Non profe, non falata niguén

Longas excursións nun fermoso avión,

Días de lecer doce, baños de mar e piscina,

Digamos excursión de fin de curso,

Subida ao Monte da Curota,

Fondo mirador, belleza esparcida,

Belleza atlántica galega,

Accións aceptadas por os meniños e meniñas,

Feitas con gusto e cariño,

Para percorrer o mundo alléo

Ao recinto escolar,

Onde os libros

Descansan plácidaemente

Eas libretas están descansando,

Meu lapis vagoneta

Con frío fondo ou calor intensa,

Con máis nenos e nenas ou menos,

Pero, sempre, a prol dos pequenos

Que serán os cidadáns vindeiros,

Que nós formamos con esforzo constante,

Nas nosas Escolas Galegas Públicas.

De sócato, un estraño paxaro tebroso

Vóou polos ceos da Fermosa Galicia.

A Nosa Lingua non resultaba cómoda

Nas aulas galegas e pechábanse

A porta dun coñecemento poderoso

A nosa literatura rica e diversa.

A nosa historia, a todas as materias

Que atinxen á Nosa Amada Terra

Onde medramos na sombra do inverno

E ao sol do verán luminoso

Debemos ser estranxeiros exquisitos

Na Nosa Terra,

Xamáis pechamos a apertura lingüística

A novas linguas foráneas

Pero, xamáis, rexeitamos o “propio”

O Noso e amosamos unha total

Falla de estima ao galego.

Parece ser, que o de afora, sempre

E mellor, cando aínda non coñecemos

O Noso País. Así amosamos

A total ignorancia ao noso, ao propio

A aquelo que nos pertence,

Pero parece ser,

Que, brutalmente, rexeitamos o propio,

Cando tiñamos conseguido un ambente

Merecido e loitado, véñennos

A arrincar os dereitos máis elementais

Dos Mestres e Mestras e Profesoras

E Profesoras Galegas do Ensino Público

Cando era factible a recuperación

Do fracaso escolar,

De forma “brutal” arríncasenos

Todos os dereitos laborais conqueridos

De forma democrática.

As Mesas Sectorias

Representantes de Mestres e Profesoras,

Son, brutalmente iñoradas.

O Decreto é imposto,

Sen contar coa parte interesada.

Os Docenters, somos ninguneados

E maltratados a traveso

Dos medios comunicativos

Por persoas alleas

Ao Mundo Educativo,

Pero vinculadas

Ao mundo político extrafalario.

Unha marabunta de xuizos desaxeitados

Un a, b, c, iñorante da realidade

Da función didáctica

Un descoñemento total e absoluto

Brotan polas bocas iñoranres

Que presumen, sen saber,

Do que ignoran e nen sinten

Que contento me sinto de ensinarlles

Aos meus alumnos e alumnas!

Que contento me sinto

de ser un Mestre galego

Do Ensino Púlico!

Que ensina unha lingua foránea

Na Educación Infantil ,

Yellow, pink and blue,

E na Educación Primaria

Car, house ou school,

Pero non deixo de pensar

En eixo, candela ou fiestra.

Que contento me sinto, que percibo

Que xa saben un anaquiño máis!

Que contento me sinto cando

Os miro sorrir amosar

A súa perfecta infantilidade!

Porque son os meus alumnos e alumnas

Aqueles qu eu quero e aprezo.

A pesar de que un día teño que berrarlles

A Xan, porque está de vacacións

No interior da aula, no seu mundo interno,

Nun curso de primaria.

Pero, non comezo ledo o Curso Escolar

Ameazando con absurdos recortes

Que, somentes, perxudicarán

A nenos e profesores

Aquel que recorte, non quere

Aos meniños galegos,

Porque, somentes,

Quere á súa propia ideoloxía,

Quren o seu egoísmo persoal

Mais non lles interea o interés xeral

E non ó conxunto da Sociedade Galega.

Se recortades, cantos nenos e nenas galegas

Deixarán de beneficiarse

Dun Sistema Público de Ensino Galego?

Mestres, mestras, profesores, profesoras

Nenos, nenas, bedeles, limpiadoras.

Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s