JAMES JOYCE


Subject:JOYCE

Pontevedra, ó 16 de febreiro de 2010.

I

En Gaélico Dublín é chamado

Baile Átha Cliath

Poboación do Vado de Cañizo

O amor enteiro,

É como un barco máxico e lineal

Que ven do Oceáno Atlántico,

Camiño de Dublín,

Polo Río Liffey, liña divisoria urbana

Atravesa pontes fermosas arcadas.

Atravesa ao mundo da memoria pasada,

A historia dunha cidade enteira

Habitada na carencia absoluta

En tempos de esquezemnto Atlántico

Achegadas ao porto mareiro,

Habitaban bastantes prostitut
as
Necesitadas do pan de cada día

Vendendo as súas carnes espidas

No mundo comercial miserento,

No subsistir día a día,

P0or mor dunha Irlanda poibre,

Deidata no Oceáno Atlántico

Afastada do Continernte europeo.

Nenos de pes espidos, e roupas

De segunda man,

Remendos levaban os pequenos pícaros

E vivían no mundo como habitantes

Abandoados a sorte

E no luxo constante

Dunha vanidade despiadada

Non arrumada no esquenzo do

Dublín pasado e non pechado

A os esquenzo que pervive

No nome de Michael Collins,

Na Primaveira de Pasuca

East Rising do 1916,

Comeza a liberación irlandesa

Un día aliado de Edmond de Valera

Primero Presidente de Irlanda,

E outro día nemigo, caído e tracionado

Mick Collins abridor da porta brillante

Camiño da liberación

Da liberdade asoballada

Que soportaba a Irlanda colonizada

Polo British Empire.

Naquelos tempos de James Joyce,

Desafiante e atrevido

Escandalizador de escritos

Supostamente perversos

Escritor perfecto e sublime

Rachador de normas literarias

Convencionais e de espíritu rebelde.

Estudante e alumno de xesuitas

Posteriormente recriminador

Ao mundo cristiá.

Bebedor considerable

Coñecedor do sabor da negra Güinnnes,

Brevery de Saint James, Dublín,

Fábrica do negro líquido elemento.

En Dublín sometido.

En Dublín abriu, Joyce camiños

A Triestre, París, Roma,

Zurich, coñecendo eiquí

A Carl Jung. A infirmidade

Da súa nena a dor e a realidade.

A consulta con Jung

Eran tempos de coñecer

Ao norteamericá

Ezra Pound,

Simpatizante do feixismo italiano

Atrapado nun campo de castigo

Naquela Italia absurda.

Sociedade dublinesa daquela

Con luxo victoriano

De alta sociedade,

Do luxo e da miseria.

Cidade na que vivíu

Oscar Wilde de nai escritora

E espíritu dominante,

Casado dúas veces.

Posteriormente coñecerá a

Lord Alfred Douglas

(Bosie)

Fillo de Marqués de Queenbery

Escribirá na prisión de Reading

De Profundis

Canto dirixigido a Bosi

Amante de Wilde

Perseguido polo Marqués de Quenberry,

Pay de Bosi

Será condeado a prisión

A traballos forzados

Rexeitado pola socidade inglesa

De aquel entón,

Vese na obriga de exiliarse

A Francia.

Morrerá en París carregado de carencias

Froito da miseria, atentido

Por seus amigos,

Deixa este mundo

Que lle foi a Wilde da Gloria absoluta

Ao esqunzo miserable e hipócrita.

Durme, constantemente

E por sempre, no cimenterio parisino

De Le Pére Lachaise

Onde descansan, tamén,

Jim Morrisson,

Ou Edith Piaf

Ou tantas almás descoñecidas

Ou anónimos veciños.

Da popularidade absoluta

Destes persoeiros marcados

Polas súas vidas contradictorias

E as súas mortes choradas,

Polos seguidores da literatura universal

E da música mundial

II

JOYCE

Perfecto coñecedor de Dublín,

Hastiado, ao mesmo tempo,

Da Capital de Irlanda,

Ou das teoría de W. B. Yeats,

Que compartía con Lady Gregory

Augusta, ben coñecida na cidade

Do Oeste de Irlanda, chamada

Galway. Aquel Galway do que

Fora filla da cidade Sarah Bernacle

Actriz e compañeira

De James Joyce, Premio Nobel,

Para ben dun escritor revolucionario,

Da sociedade de entón, o creador

De Ulisses

Escandalizaría á propia

Virginia Wolf

Por enriba e por debaixo

A destra e a sinistra

Subía o amor máxico

A bordo dunha embarcación preciosa

Pintada de branco intenso,

A negrura por enrriba do río Liffey,

Dub Linn, Lagoa Negra,

Derivado Hiberno-Normando

Cuberta no ano de 1770,

Situada denantes do Río Liffey,

A Grande Área, xunto coa

Cidade de Dublín

E o Consello,

É cós Condados contiguos

De Meath, Kildare Wicklow

Lagóa Negra daquela

E agora Park Dubn Linn Gardens

Parte de atrás do Dublin castle.

Pérdome na dozura daquela cidade

pérdome no descanso tranquilo

No Saint Stephen Green Park,

Onde deixaron mancado a Joyce

Miro pasar a dublineses en carne e hoso

E de persoeiros construidos por Joyce

De pel crara e cabelo loiro,

A interculturalidade, agora

É un fenómeno global,

Riadas de seres humanos

De distintos razas e cores

Percorren Grafton Street.

Érgue inmenso monolito

En Phoenix Park.

Nos lugares oficiais,

Colga de xeito central,

Unha bandeira verde, branca

E laranxa de xeito verical.

Laranxa derradeiro,

Pola Orde de Oranxe.

Dubín no é unha lembranza

Inútil e inacabada.

E vida en movemento,

Os doble decker de cores

Rechamantes cheos de turistas planetarios

Os coches que esperan

O cambio dun semáforo torpe e lento

Imposible, que non vai

Nen para atrás ou para avante.

Miro o meu reloxo, contador de tempos

Eternos

É parece que parecen estática

As agullas móviles

O semáforo segue en vermello,

Esparamos e non arrancamos,

Vestímonos de paciencia pura

Nametras os minutos longos

Son un castigo civilizado,

Unha norma circulatoria,

A circulación automovilística

Parada. Ninguén se move

E de súpeto todos arrancamos

En liñas longas en liñas paralelas.

O día en Dublín,. abofé,

Está soleado e fermoso

A lus do enorme astro

Fai máis bela a cidade cosmpolita

Os edificios parecen máis belos

Os xardíns máis verdes

E as flores, perfectamente, coridas.

Por milagre hoxe o ceu amplo

Non esta dun gris chumbo

Que, a míudo, habita,

No ceu da Capital de Irlanda.

Miguel Dubois

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s