ESPERANDO AMOR DESEXADO


Pontevedra, 16 de agosto de 2011

Non me arrinques, este soño constante,

Que faime vivir no vento ledo e delicioso.

Arríncase estas bágoas doorosas e viles

Que fánme sufrir na inafamia da dolor ferinte.

Achégame os teus biezos lentos e estáticos

E faime perder no derradeiro soño amoroso.

Por sempre***Por sempre***Por sempre

Miguel Dubois

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s