>O VALEIRO DA PALABRA


>                   MARÍN FRONTE  Ó MAR..ó día 14 de setembro de 2010

Porque o por qué dunha palabra delirente,

Espetante da cara espida, sen medo e cdon atrevemento.

O delirio perdido e un queixume delirante

No medio do ar cargado de rabia.

Por qué o mal entendido.

O medo frustante e un fastasma moure

Que está queixándos e a beira dunha noite pechada.

A palabra sen  vergonza foi unha bala rápida,

Un tiro inútil e un queixume perdido

Dunha distancia inútil.

Foron palabras inútiles,

Despedidas polos malos entendidos,

Por imaxina unha verdade frustada,

Un disgusto exacto, como unha resta perfecta.

Que afastadas están as palabras consideradas con senso,

Que abstracción é a verdade teórica,

E que inútil é unha practica falsa e frustante.

Que camiños da vida conducen ao recto proceder,

Que distribuye as palabras en diferentes bocas

Que alimenta as bocas que non teñen que comer..

Miguel   Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s