>A INUTILIDADE DA GUERRA


>

Pontevedra, ao 4 de setembro  de 2010
 
 
A INUTILIDADE DA GUERRA
 
A súa vida desgrazada, consistía e matar soldados nemigos,
 
No campo perigoso  da morte e do odio,
 
Cando miraba ao nemigo a rabia era un arma perfecta
 
Que traducíase a tremendos tiros mortais.
 
Disparaban, brutalmente, e facían seres mortos.
 
A vil guerra non entendía de palabras ou tratos.
 
A tremenda lingoaxe de tiros e bombas
 
Acumulaban odio sobre  sobre mais odio.
 
E a morte sobre a morte
 
Desgraza irreversible
 
Ira profunda ao bando contrario
 
Monumento á morte irreversible
 
Non entendon de sexos ou idades
 
De civíis ou miltares
 
Na guerra aprenderon a odior ao semellante,
 
Na guerra perderon o xuizo e puxeron a flor de pel a ingrata tolemia.
 
Somentes coñeceron a lingoaxe mortífera
 
A seducción das armas tremendas,
 
Manipular bombas espantosas,
 
O ceo da cidade está verde de bombas negras
 
E mirar voar polo ar corpos mortos.
 
A guerra é un pena máxima,
 
Un disturbio emocional inútil
 
O pranto continuo polos seres amados.
 
O sufrimento o desgaste
 
Que tristura pasas neste mundo
 
Matando a seres semellantes.
 
A tortura constante da guerra pervesa,
 
A tortura utilizada,
 
Como adversidade e na contra
 
Dos Dereitos Humáns.
 
O implacable falso poderío
 
Dun torturador perverso
 
Que obriga ao torturado
 
Chantaxeado f’isica e emocionalmente
 
A falar, despois de ser degradado
 
Polo arte da perversi’on denigrante
 
 
 
Miguel   Dubois
 
 
 
 
 
 
 
Advertisements

Un comentario en “>A INUTILIDADE DA GUERRA”

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s