>O DÍA FINOU


>SER O QUE SOU



Pontevedra, ao 29 de xuño.

O DÍA FINOU


O día finou, antre a ledicia e a non ledicia.
As verbas fluiron polas nosas bocas moi abertas
Con senso ou sin senso, agarimantes ou lastimosas
Pasou un día máis vivido do espazo temporal.
Có paso do tempo vivido, médrame a experiencia
Namentras o tempo réstame existencia.
A vida é cuestión de suma e resta,
A vida e por
A vida é quitar
Namentras o corazón latéxanos
Sentimos a sensación de estar aquí.



Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s