>É A HORA DE DESCANSAR


>SER O QUE SOU

Terras Atlánticas da Galicia Fermosa. ao 28 de xuño de 2010

É HORA DE DESCANSAR

Decir que me vou, sen verbas expresas de desdpedida concreta,
Decir que marcho e quizáves volte por mecanismo vital
Se o artiluxio humano segue a súa vital función.
Vivir para vivir, para achegarme á túa palabra máxica
E cubrir o deserto íntimo da palabra perdida.
Marcho para voltar sen marcharme, totalemente
Quizáves sexa unha retirada indiferente,
Un parar do tempo laboral correspondente
Pero teño que marcharme ás Illas Oceánicas
Pero teño que marcharme aos Outos Montes
Dos Ancares Galegos, Montañas Fermosas
Refuxio dun habitat perfecto
E de unha fauna privilixidada.
Vóume, quizáves no me achegue
Ao Mundo Valeiro
Carente de sentimentos íntimos.
Debo marcharme durmido
Nun soño real e habitado.
Debo descansar o hábito inusual
Debo permaneces nunha serenidade concreta.

Miguel Dubois

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s