>AMOR E DOZURA É VIVIR

Publicar entradav\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml) } v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml) }
.BORDERREG {margin:2px;cursor:hand;width:’26px’;height:’26px’;} .BORDERMO {border:1px solid buttonshadow;border-left:1px solid buttonhighlight;border-top:1px solid buttonhighlight; margin:1px;cursor:hand;} .BORDERREG2 {margin:2px;cursor:hand;width:’9px’;height:’26px’;} .BORDERCLCK {border:1px solid buttonshadow;border-right:1px solid buttonhighlight;border-bottom:1px solid buttonhighlight; margin:2px;margin-bottom:0px;margin-right:0px;cursor:hand;} function MouseOverEffect() { var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id) ){ item.className = “BORDERMO”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERMO”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERMO”; } } function MouseOutEffect() { var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id)){ item.className = “BORDERREG”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERREG”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERREG2”; } } function MouseOverClick() { var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id)){ item.className = “BORDERCLCK”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERCLCK”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERCLCK”; } } function IsValidId(elemId) { var isValid = false; if(elemId == “contentbutton” || elemId == “attachbutton” ) { isValid = true; } return isValid; } function IsValidChevron(elemId) { var isValid = false; if(elemId == “soundchevron” || elemId == “soundbutton”) { isValid = true; } return isValid; }

Pontevedra, ao 10 de marzo de 2009.
INSOLIDARIEDADE SOCIAL.
Habito sendo o que eu son,
Habito nas palabras pronunciadas,
Cargadas de verdade suma.
Habito na escritura profunda dos meus versos,
Cachos do que eu son, espazos escritos de meu.
Habito na rotura profunda da liberdade roubada.
Condeo o que rompe o equilibrio xusto,
Habito no máis fondo do teu pensamento libre.
Van roubando espazos de liberdade aberta,
A cambio de mentiras sotiles,
Por mor á rotura do equilibrio da balanza,
Que rompe o máis puro sentido xusto,
Xustiza derrubada,
Por mor do movemento manipulativo,
Namentras, sen real solución social,
O miserento está queimado
Polos camiños falsos da vida
Na rúa, un fardo humán,
Despoxo e rexeite de todos,
Cuberto cunha manta rota ,
Durme sabendo que non existe,
Para vivir, de certo.
Polo día extende a súa petitoria man,
Mancada e cicatrizada,
E nun recipente plastificado,
Van caíndo unhas tristes moédas.
El habita e non habita,
Vive sen vivir,
Ela perde o seu rumbo exacto,
Vai perdendo o senso vital,
Antre denuncia e denuncia,
Ai vida que non tes sentido,
Cando o barco non leva rumbo fixo!
E vai camiño dun naufraxio innecesario.
Supervivintes dos Mares Mouros
Comercio inxusto,
Das noite miserentas
Ateigadas de tremendo fracaso vital e humán.
Totalmente fóra da limtitación do cálculo exacto.
Habito por habitar,
Habito por non vivir
Na perversidade,
Do máis puro esquenzo humano.
Sentado no borde dunha escada
Nunha aceira dunha cidade perdida.
Non sei onde habito,
Mais non vivo,
Porque non sei onde vivo.
Habito a vida e non deixo vivila,
Son un fardo humano, teño vida,
De cabelos despenteados
Está a miña teta cuberta,
E longa barba desarranxada,
Cobre parte da miña faciana
Se fora o caso masculino.
Nas camas quentes,
Din que xa no men queren,
Habito na miña prisión interna.
Din que somos febles,
Din que din, din e don,
Pero nada fan por nós,
Habitantes miserentos
Habito sin habitar.
O medo fondo e profundo
Para deixalo enteiro espido
De si mesmo,
E covertilo e valente existencia,
Procuro que no me invada.
Habito na metaformose vital,
No mundo da máis pura contradicción,
Mais a pesares deste Mundo Insoidario,
No que o verbo amar,
É unha acción luxosa,
Fico admirado dos tremendos constrastes,
Existentes antre o político manipulador,
O cidadán corrente,
A diversidade constante,
E aquel que ten por teito,
A noite fría e o desalento.
Habito no Mundo Inxusto,
Sálvese que poida!
Mesaxe contrasolidaria.
Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s