>2008 ESTÁ MORRENDO


>AMOR E DOZURA É VIVIR

v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml)}v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml)}v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vm

.BORDERREG {margin:2px;cursor:hand;width:’26px’;height:’26px’;}.BORDERMO {border:1px solid buttonshadow;border-left:1px solid buttonhighlight;border-top:1px solid buttonhighlight; margin:1px;cursor:hand;}.BORDERREG2 {margin:2px;cursor:hand;width:’9px’;height:’26px’;}.BORDERCLCK {border:1px solid buttonshadow;border-right:1px solid buttonhighlight;border-bottom:1px solid buttonhighlight; margin:2px;margin-bottom:0px;margin-right:0px;cursor:hand;} function MouseOverEffect(){ var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id) ){ item.className = “BORDERMO”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERMO”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERMO”; }}function MouseOutEffect(){ var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id)){ item.className = “BORDERREG”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERREG”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERREG2”; }}function MouseOverClick(){ var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id)){ item.className = “BORDERCLCK”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERCLCK”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERCLCK”; }}function IsValidId(elemId){ var isValid = false; if(elemId == “contentbutton” || elemId == “attachbutton” ) { isValid = true; } return isValid;}function IsValidChevron(elemId){ var isValid = false; if(elemId == “soundchevron” || elemId == “soundbutton”) { isValid = true; } return isValid;}

v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml) } v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml) } v\:* { BEHAVIOR: url (#default#vml) }

.BORDERREG {margin:2px;cursor:hand;width:’26px’;height:’26px’;} .BORDERMO {border:1px solid buttonshadow;border-left:1px solid buttonhighlight;border-top:1px solid buttonhighlight; margin:1px;cursor:hand;} .BORDERREG2 {margin:2px;cursor:hand;width:’9px’;height:’26px’;} .BORDERCLCK {border:1px solid buttonshadow;border-right:1px solid buttonhighlight;border-bottom:1px solid buttonhighlight; margin:2px;margin-bottom:0px;margin-right:0px;cursor:hand;} function MouseOverEffect() { var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id) ){ item.className = “BORDERMO”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERMO”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERMO”; } } function MouseOutEffect() { var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id)){ item.className = “BORDERREG”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERREG”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERREG2”; } } function MouseOverClick() { var item = event.srcElement; if(IsValidId(item.id)){ item.className = “BORDERCLCK”; } if(IsValidChevron(item.id)) { document.getElementById(“soundbutton”).className = “BORDERCLCK”; document.getElementById(“soundchevron”).className = “BORDERCLCK”; } } function IsValidId(elemId) { var isValid = false; if(elemId == “contentbutton” || elemId == “attachbutton” ) { isValid = true; } return isValid; } function IsValidChevron(elemId) { var isValid = false; if(elemId == “soundchevron” || elemId == “soundbutton”) { isValid = true; } return isValid; }

Asunto: 2008 ESTÁ MORRENDO
Pontevedra, ao 31 de decembro de 2008.
2008 ESTÁ MORRENDO
En pouco tempo engadiremos
Un novo número, 2009,
Neste Mundo cuantitativo e temporal.
A estas outuras das nosas vidas vividas,
Atopánomos en outo número cuantitativo
Da Era do Mundo Cristiano.
Imos deixando os días espidos
Na lembranza querida,
Ou as veces, pensamos,
Mellor sería que non existiran
Os intres creados para baterse fortemente,
Como medo infecundo
Ou a verdade inexistente,
Esa quimera extraña
Que queima a verdade íntima
E a conversiona na perversidade absurda,
Que utiliza o baixo fondo mental,
E quebran absurdamente
As leises elementáis éticas,
Furando o concepto real
E así convertilo
Na máis tremendo absurda
Hipocrersía existente,
Creando o Mundo opaco,
O Mundo agachado
No máis fonda perversidade
De nosos instintos máis animaís,
Que humanos. Home forte
Muller valente,
Que non lle temes a fonda verdade
Que non rexeitas de tí,
Do que ti eres, como eres,
Que non agachas as mesquindades,
A preversdidad absurda.
E, por eso, que,eu,canto con toda a miña forza,
Ao Mundo Ceibo,
A ese Mundo que non quere vivir dominado,
Perversamente dominado,
Pola ingratitudade cotía,
Pola teoría farsaria
Das verdadades inexistentes.
Por eso digo,
Érguete e libérate
Da cobardía continúa
Que cada mañá vital,
Escomenza a castigarte
Facendo de ti un externo fantasma,
Un estrano actor teatral
Que fai da súa vida
Un esceario mentirán
Sen Director algun,
Que dirixa o espestáculo singular
É articial.
E así van pasando os días enteiros
Antre verdades disfrazadas
E mentiras constantes,
Por eso digo: É fácil
Atoparte ao que ti eres?
É posible admitir
O que ti eres?
A vida avanza,
As nosas facianas debuxan
O tempo pasado
E o tempo, sen remedio,
Non se para,
Mais, as veces,
Como a modo de castigo
Parés que se detén
Coma unha pedra pesada,
Como un home perido
No medio do súa perversión
A sensación do valeiro absurdo
Como unha anguaria existencial,
Ponme a proba e doume de conta,
Que teño que erguerme,
Coma se fora un animal ferido.
Cantas cousas diversas
Nos acontecen nos nosos días perfectos,
Ou nos días controversiados.
Pero a linguaxe vital segue.
Algúns amigos nosos
Deixan de loitar coa dor absurda,
E asumen, sen remedio,
Unha longa estancia atemporal
Sen límites, fronteiras,
Unha zóa atemporal
Onde din que sempre
Se descansa, por sempre.
Outros pola maxia dos nacementos
Van integrándose a temporalidade
Existencial, quizáves, ao campo tranquilo
Ao sosego do alimento e o descanso,
No Mundo onde a necesidade
Non significa a carencia absoluta.
A door permanente.
Xa imos chamar a porta
Deste longo número de dous mil novo.
Meus benqueridso amigos e amigas.
Erguede o voso mundo
Ao mundo común e solidario.
Non sexades absurdas illas ireverentes.
Meus benqueridos, benqueridas amigos e amigos,
Que teñamos a sorte merecida neste achegado futuro.
Non usemos os sentimentos inútiles
Nunha fonte próspera.
Sexamos o que somos
E chamemos a cada cousa
Polo nome real
O nome fictio
E un clase de mentira absurda.
Entrego este poema con amor
E auténtica dozura
Nunca e xamáis con engano.
MIGUEL DUBOIS

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s