>PEDRA GRANÍTICA FRÍA


>Pontevedra, ao 20 de novembro de 2008.

Vida querida vida enteira,

Pasas rápida  e avanzas en silencio, queda e persuasiva.

Vas deixando atrás un mundo enteiro de perfectas lembranzas.

Queimas o tempo lento, avanzas pedindo máis tempo o tempo,

As avenidas longas, e as rúas estreitas,

Fican na fisonomía da paisaxe permanente,

E nós seguimos na percura de máis tempo.

Tempo que esgota ao tempo,

Días que suman anos enteiros,

Unha vida enteira as bóas lembranzas

O tempo silencioso

Os días de troula e risa continúa.

A vida pasa e pasa

E fica fría a pedra granítica.

       MIGUEL   DUBOIS

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s