>DENDE A POVOA DO VARZIM ATÉ O LEME DO BRASIL


>

 
 
 
                   Pontevedra, ao  4 de novembro de  2008.
 
 
 
 
       A MIÑA QUERIDA FAMILIA DA POVOA DE VARZIM E LEME.
 
 
 
 
  Grazas pola túa bondade máxima,
 
Polo teu corazón aberto ao mundo.
 
Grazas pola túa bondade destinada,
 
A apagar o frío do desamor.
 
Grazas polos teus paseos deliciosos
 
Até a Vila do Conde ou até Ao-Ver-O-Mar.
 
A Povoa estaba fermosa e o ambente ateigado
 
De lembranzas, namentras as nosas palabras ceibas,
 
Ivadían o ar  supremo e luminoso
 
Da bela vila costeira.
 
O mar mesturaba a súa beleza constante,
 
Prata acuática suprema,
 
Antre a beleza da súa luz,
 
E o escume branco coma a neve derretida
 
Namentres a miña querida familia,
 
Encendía unha fogueira de lembrazas queridas,
 
Tí e máis eu paseabamos pola fermosa Praza da Almada.
 
E unha tarde dun sábado o teu amigo e máis tí,
 
Meu querido primo  fitababades os vosos ollos enteiros,
 
Na pantalla dun televisor grande,
 
Namentras os pilotos facían os seus perigrosos entrenamentos.
 
E no día seguinte non puidemos decer: gañou Filipe Massa. Mágoa!
 
E a maxía do tempo enteiro
 
Levounos ao lugar lindo de Fao.
 
Grazas por todo,
 
Mais eu non podo de deixar
 
De qerervos a todos
 
Miña querida familia da Povoa de Varzim e Leme
 
Moitas grazas polo voso amor tan querido.
 
 
                           Miguel.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s