>TEMPORALIDADE


>Todo lento e inútil, na distancia turbia.

Unha verdade a medias, unha mentira enteira

O latexo lento e desestructurado,

Dun ser sufrindo o tremendo sufrindo.

Non estou e me atopo,

La livianidade do tempo vivido,

Na filosófia inútil do absurdo.

Que tremendo debate entre,

A utilidad necesitada

E a inutilidade persistente.

Sufrir porque queren deixar

O mundo vivido

Desvanerse nun sono liviano.

E tremendo cargado de verdade inmensa.

Irase sen pedir permiso.

Miguel Dubois

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s