>AMOR SUPREMO


>Pontevedra, ao 8 de setembro de 2008

Habito no mundo enteiro

Para habitalo enteiro.

Habito en ti enteira,

Para posuir teu amor enteiro.

Habito e vivo, contra vento e maré.

Habito no mundo porque estou no mundo enteiro.

Para habitalo enteiro.

En cada segundo

En cada intre perdido

No habitáculo do tempo tremendo.

Estou eiquí para quererte tanto,

E perdelas horas enteiras nos teus beizos amorosas.

Habito no mundo enteiro

Para estar máis perto de tí,

Da quentura e da chama do amor aceso.

Que lento serán de amor me asulaga

A rente da calor reverenciada.

Ouh amor de amores

de tódolos amores concretos e abstractos

As noites mouras,

Convírtense en días de plena luz

Débome a túa fermosura permanente.

Débome a tí enteira no enteiro mundo, concreto e abstracto.

Miguel Dubois.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s