>REFLEXIÓN INTERNA


>Ardán, ao día 3 de setembro de 2008.

O día está neboento, tranquilo e algo gris e escuro.

O corazón quente, aceso e ledo

E os días enteiros, pasan bastantes,

Sobre os días de tódolos días vividos.

An anguria bate con forza absurdamente,

E o dereito a vivir dignamente,

Fainos felices aos habitantes privilexiados

Deste Mundo de tanto mundos diferentes.

Mundos de primeira clase.

Mundos de segunda orde.

E o mundo de todo mundo esquencido,

Hoxe é o comezo dun mes novo,

Quizaves o Mundo enteiro,

Cambiara de xeito superficial,

Cambiara a súa pel vital de vivir aparentemente,

Pero no fondo da hestoria humana

Seguemos sendo os mesmos homes e mulleres

Habitando outros tempos históricos.

A esencia do home e a muller,

Quizáves sexa a mesma de sempre,

Por tódolos tempos dos tempos vividos e habitados agora

Miguel Dubois.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s