>U-la a verdade constante?


>

Ardán ao 1 de setembro de 2008.

A forma discontinua e inacabada

da palabra inaudita,

o síndrome da mentira absoluta,

a deformidade do sentito vital.

U-la forza da verdade íntegra e comprobada?

U-los ventos perdidos da esperanza perdida?

U-la ilusión pertinente do vento de o Norte,

Simboloxía da ceibitude completa e absoluta.

Onde ficaron os síntomas decadentes

da derradeira maré negra?

Ventos perdidos,

no medio dos espazos abertos,

pérdida da palabra sabida constantemente.


Miguel Dubois.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s